Annexe:Conjugaison en français/tapir
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Conjugaison en français |
|---|
| se tapir |
| Verbe du deuxième groupe, conjugué comme {{fr-conj-2}} |
se tapir, verbe réfléchi du 2e groupe, conjugué avec l’auxiliaire être.
Sommaire |
[modifier] Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | se | tapir | /sə ta.piʁ/ | s’être | tapi | /s‿ɛtʁ ta.pi/ |
| Gérondif | en se | tapissant | /ɑ̃ sə ta.pi.sɑ̃/ | en s’étant | tapi | /ɑ̃ s‿e.tɑ̃ ta.pi/ |
| Participe | tapissant | /ta.pi.sɑ̃/ | tapi | /ta.pi/ | ||
[modifier] Indicatif
[modifier] Subjonctif
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[modifier] Conditionnel
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[modifier] Impératif
|
|
||||||||||||||