Annexe:Conjugaison en français/unir
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
| Conjugaison en français |
|---|
| unir |
| Verbe du deuxième groupe, conjugué comme {{fr-conj-2}} |
unir, verbe du 2e groupe, conjugué avec l’auxiliaire avoir.
Sommaire |
[modifier] Modes impersonnels
| Mode | Présent | Passé | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Infinitif | unir | /y.niʁ/ | avoir | uni | /a.vwaʁ‿y.ni/ | |
| Gérondif | en | unissant | /ɑ̃.n‿y.ni.sɑ̃/ | en ayant | uni | /ɑ̃.n‿ɛ.jɑ̃.t‿y.ni/ |
| Participe | unissant | /y.ni.sɑ̃/ | uni | /y.ni/ | ||
[modifier] Indicatif
[modifier] Subjonctif
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[modifier] Conditionnel
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
[modifier] Impératif
|
|
|||||||||||||||||||||||||