Annexe:Conjugaison en français/venter

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher
Conjugaison en français
venter
Verbe du premier groupe,
conjugué comme {{fr-conj-1}}

Conjugaison de venter, verbe impersonnel (au singulier uniquement) du 1er groupe, conjugué avec l’auxiliaire avoir.


Sommaire

Modes impersonnels

 Mode   Présent   Passé 
 Infinitif     venter  /vɑ̃.te/  avoir  venté  /a.vwaʁ vɑ̃.te/
Gérondif   en  ventant  /ɑ̃ vɑ̃.tɑ̃/  en ayant  venté  /ɑ̃.n‿ɛ.jɑ̃ vɑ̃.te/
 Participe    ventant  /vɑ̃.tɑ̃/   venté /vɑ̃.te/

Indicatif

Présent
il/elle/on  vente /[il/ɛl/ɔ̃]  vɑ̃t/
Passé composé
il a  venté  /i.l‿a vɑ̃.te/
Imparfait
il/elle/on  ventait /[il/ɛl/ɔ̃]  vɑ̃.tɛ/
Plus-que-parfait
il avait  venté  /i.l‿a.vɛ vɑ̃.te/
Passé simple
il/elle/on  venta /[il/ɛl/ɔ̃]  vɑ̃.ta/
Passé antérieur
il eut  venté  /i.l‿y vɑ̃.te/
Futur simple
il/elle/on  ventera /[il/ɛl/ɔ̃]  vɑ̃.tə.ʁa/
Futur antérieur
il aura  venté  /i.l‿o.ʁa vɑ̃.te/

Subjonctif

Présent
qu’il/elle/on  vente /k‿[il/ɛl/ɔ̃]  vɑ̃t/
Passé
qu’il ait  venté  /k‿i.l‿ɛ vɑ̃.te/
Imparfait
qu’il/elle/on  ventât /k‿[il/ɛl/ɔ̃]  vɑ̃.ta/
Plus-que-parfait
qu’il eût  venté  /k‿i.l‿y vɑ̃.te/

Conditionnel

Présent
il/elle/on  venterait /[il/ɛl/ɔ̃]  vɑ̃.tə.ʁɛ/
Passé 1re forme
il aurait  venté  /i.l‿o.ʁɛ vɑ̃.te/
 
Passé 2e forme
il eût  venté  /i.l‿y vɑ̃.te/

Impératif

Présent
Passé