Aventinus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
- Ce mot est proprement un adjectif en -inus, mais le sens propre s’est perdu et la suffixation adjectivale s’est emballée avec Aventīnensis ou Aventīniensis.
- Pokorny [1] le rapproche du radical indo-européen commun *au̯(e)- (« couler, eau ») et l'apparente au toponyme Aventicum (en Suisse : Avenches actuelle), aux hydronymes : Avançon (affluent du Rhône), Avance (affluent de la Durance ou de la Garonne), la Vence (affluent de la Meuse), l'Ewenny en pays de Galles.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | Aventinus | Aventina | Aventinum | Aventini | Aventinae | Aventina |
| Vocatif | Aventine | Aventina | Aventinum | Aventini | Aventinae | Aventina |
| Accusatif | Aventinum | Aventinam | Aventinum | Aventinos | Aventinas | Aventina |
| Génitif | Aventini | Aventinae | Aventini | Aventinorum | Aventinarum | Aventinorum |
| Datif | Aventino | Aventinae | Aventino | Aventinis | Aventinis | Aventinis |
| Ablatif | Aventino | Aventina | Aventino | Aventinis | Aventinis | Aventinis |
Aventinus /Prononciation ?/
Nom commun
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Aventinus |
| Vocatif | Aventine |
| Accusatif | Aventinum |
| Génitif | Aventinī |
| Datif | Aventinō |
| Ablatif | Aventinō
|
Ăventīnus /Prononciation ?/ masculin
- L'Aventin, l'une des sept collines de Rome.
Voir aussi
- Aventinus, Caelius, Capitolium, Esquilinus, Palatinus, Quirinalis, Viminalis
- Aventinus sur Wikipédia (en latin)

Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (Aventinus)
- [2] Julius Pokorny, Indogermanisches Etymologisches Woerterbuch, radical *au̯(e)-