Cantabria
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
- De Cantabri.
Nom propre
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Cantabriă |
| Vocatif | Cantabriă |
| Accusatif | Cantabriăm |
| Génitif | Cantabriae |
| Datif | Cantabriae |
| Ablatif | Cantabriā
|
Cantabria /Prononciation ?/ féminin
- (Géographie) Cantabrie, le pays des Cantabres.
- Domuit autem partim ductu partim auspiciis suis Cantabriam, Aquitaniam, Pannoniam, Delmatiam cum Illyrico omni, item Raetiam et Vindelicos ac Salassos, gentes Inalpinas. — (Suétone, Vita divi Augusti)
- Il [Auguste] soumit, ou par lui-même, ou par ses généraux, les Cantabres, l'Aquitaine, la Pannonie, la Dalmatie, avec toute l'Illyrie; de plus la Rhétie, la Vindélicie et les Salasses, peuples des Alpes.
- Domuit autem partim ductu partim auspiciis suis Cantabriam, Aquitaniam, Pannoniam, Delmatiam cum Illyrico omni, item Raetiam et Vindelicos ac Salassos, gentes Inalpinas. — (Suétone, Vita divi Augusti)
Voir aussi
- Cantabria sur Wikipédia (en latin)

Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (Cantabria)
Espagnol [modifier]
Étymologie
- Du latin Cantabria.
Nom propre
Cantabria /kan.ˈta.bɾi.a/ féminin
- (Géographie) Cantabrie.