Francus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
- Du francique Frank, nom d’une peuplade germanique.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | Francus | Franca | Francum | Franci | Francae | Franca |
| Vocatif | France | Franca | Francum | Franci | Francae | Franca |
| Accusatif | Francum | Francam | Francum | Francos | Francas | Franca |
| Génitif | Franci | Francae | Franci | Francorum | Francarum | Francorum |
| Datif | Franco | Francae | Franco | Francis | Francis | Francis |
| Ablatif | Franco | Franca | Franco | Francis | Francis | Francis |
Francus
- Des Francs, relatif aux Francs.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | Francus | Francī |
| Vocatif | France | Francī |
| Accusatif | Francum | Francōs |
| Génitif | Francī | Francōrum |
| Datif | Francō | Francīs |
| Ablatif | Francō | Francīs |
Francus masculin
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (Francus)