Germanicus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | Germanicus | Germanica | Germanicum | Germanici | Germanicae | Germanica |
| Vocatif | Germanice | Germanica | Germanicum | Germanici | Germanicae | Germanica |
| Accusatif | Germanicum | Germanicam | Germanicum | Germanicos | Germanicas | Germanica |
| Génitif | Germanici | Germanicae | Germanici | Germanicorum | Germanicarum | Germanicorum |
| Datif | Germanico | Germanicae | Germanico | Germanicis | Germanicis | Germanicis |
| Ablatif | Germanico | Germanica | Germanico | Germanicis | Germanicis | Germanicis |
Germanicus /Prononciation ?/
- Germanique, de Germain, de Germanie.
Nom propre
| Cas | Singulier |
|---|---|
| Nominatif | Germanicus |
| Vocatif | Germanice |
| Accusatif | Germanicum |
| Génitif | Germanicī |
| Datif | Germanicō |
| Ablatif | Germanicō |
Germanicus /Prononciation ?/ masculin
- Épithète de Drusus Néron, neveu et fils adoptif de Tibère en raison de ses victoires sur les Germains → voir Alemannus.
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (Germanicus)