Germanicus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Latin

Origine et histoire de « Germanicus » Étymologie

De Germanus avec le suffixe -icus.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif Germanicus Germanica Germanicum Germanici Germanicae Germanica
Vocatif Germanice Germanica Germanicum Germanici Germanicae Germanica
Accusatif Germanicum Germanicam Germanicum Germanicos Germanicas Germanica
Génitif Germanici Germanicae Germanici Germanicorum Germanicarum Germanicorum
Datif Germanico Germanicae Germanico Germanicis Germanicis Germanicis
Ablatif Germanico Germanica Germanico Germanicis Germanicis Germanicis

Germanicus /Prononciation ?/

  1. Germanique, de Germain, de Germanie.

Nom propre

Cas Singulier
Nominatif Germanicus
Vocatif Germanice
Accusatif Germanicum
Génitif Germanicī
Datif Germanicō
Ablatif Germanicō

Germanicus /Prononciation ?/ masculin

  1. Épithète de Drusus Néron, neveu et fils adoptif de Tibère en raison de ses victoires sur les Germains → voir Alemannus.

Références Références

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues