San Marino

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

Afrikaans [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Albanais [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Alémanique [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Allemand [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Anglais [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Prononciation Prononciation

Anglo-saxon [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Aragonais [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Asturien [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Basque [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Bas allemand [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Bas-sorabe [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Bavarois [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Bosniaque [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Breton [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Catalan [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Cébouano [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Croate [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Danois [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Dimli (zazaki du Sud) [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Espagnol [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Estonien [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Éwé [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Finnois [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Frison [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Gaélique écossais [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Gallois [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Guarani [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Haut-sorabe [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Hongrois [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Ido [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Indonésien [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Interlingua [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Interlingue [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Italien [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Du nom du fondateur de la ville, Marinus.

Nom propre

San Marino /san.ˈma.ri.no/ féminin

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Gentilés et adjectifs correspondants

Voir aussi Voir aussi

Javanais [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Kachoube [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Prononciation Prononciation

  •  : écouter « San Marino »

Kapampangan [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Limbourgeois [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Luxembourgeois [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Malais [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Mannois [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Mazandarani [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Minnan [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Nahuatl [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Napolitain [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Néerlandais [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Prononciation Prononciation

Norvégien [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Norvégien (nynorsk) [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Novial [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Ouïghour [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Ouzbek [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Pitcairnais [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Polonais [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Prononciation Prononciation

  •  : écouter « San Marino »

Portugais [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Quechua [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Roumain [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin, état d’Europe du sud.

Same du Nord [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Scots [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Serbo-croate [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Slovène [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Suédois [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Swahili [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Tagalog [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Tatar de Crimée [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Tchèque [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Tok pisin [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Turc [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Vietnamien [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Waray [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).

Wolof [modifier]

Origine et histoire de « San Marino » Étymologie

Emprunt du nom italien.

Nom propre

San Marino /Prononciation ?/

  1. Saint-Marin (état d’Europe).