aate
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Ancien français de 842 à 1400
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Adjectif
aate /Prononciation ?/
Références
- Frédéric Godefroy, Dictionnaire de l’ancienne langue française et de tous ses dialectes du IXe au XVe siècle aate 1881, édition de Paris, 1881-1902, F. Vieweg
[modifier] Finnois
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Nominatif | aate | aatteet |
| Génitif | aatteen | aatteiden aatteitten |
| Partitif | aatetta | aateita |
| Accusatif | aate [1] aatteen [2] |
aatteet |
| Inessif | aatteessa | aatteissa |
| Illatif | aatteeseen | aatteisiin aatteihin |
| Élatif | aatteesta | aatteista |
| Adessif | aatteella | aatteilla |
| Allatif | aatteelle | aatteille |
| Ablatif | aatteelta | aatteilta |
| Essif | aatteena | aatteina |
| Translatif | aatteeksi | aatteiksi |
| Abessif | aatteetta | aatteitta |
| Instructif | — | aattein |
| Comitatif | — | aatteine [3] |
| Distributif | — | aatteittain |
| Prolatif | — | aatteitse |
|
||
aate /ˈɑː.teʔ/
Synonymes
Dérivés
- (verbe) aatella
- (adjectif) aatteellinen