abbalgen
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Allemand
Étymologie
- 1. Du préfixe ab-, marquant l’éloignement, et der Balg, la dépouille.
- 2. Du préfixe verbal ab-, id., et sich balgen, se bagarrer, se chamailler.
Verbe 1
| Mode ou temps |
Personne | Forme |
|---|---|---|
| Présent | 1re du sing. | ich balge ab |
| 2e du sing. | du balgst ab | |
| 3e du sing. | er balgt ab | |
| Prétérit | 1re du sing. | ich balgte ab |
| Subjonctif II | 1re du sing. | ich balgte ab |
| Impératif | 2e du sing. | balg ab |
| 2e du plur. | balgt ab | |
| Participe passé | abgebalgt | |
| Auxiliaire | haben | |
abbalgen (conjugaison)
- Dépecer (un animal).
Synonymes
Verbe 2
abbalgen (conjugaison)
- Se bagarrer, se chamailler (doucement).
Synonymes
- sich balgen
- sich dreschen
- sich kampeln
- sich raufen
- sich vermöbeln
- sich verwamsen
- sich verwumsen
- sich zanken