abio

Espéranto

Étymologie

Du latin abies.

Nom commun

Cas	Singulier	Pluriel
Nominatif	abio /a.ˈbi.o/	abioj /a.ˈbi.oj/
Accusatif	abion /a.ˈbi.on/	abiojn /a.ˈbi.ojn/

Abio

abio

1. (Botanique) Sapin.
   • Abio vi, abio vi, kun foliar’ fidela!
     Abio vi, abio vi kun foliar’ fidela!
     Vi verdas ne nur en somer’
     Sed eĉ dum vintra neĝveter’
     Abio vi, abio vi kun foliar’ fidela!
     Abio vi, abio vi al mi tre multe plaĉas.
     Abio vi, abio vi al mi tre multe plaĉas.
     Ho, kiom ofte ĝojis mi
     En la kristnaska bril’ de vi!
     Abio vi, abio vi al mi tre multe plaĉas.
     Abio vi, abio vi instruon donas bonan:
     Abio vi, abio vi instruon donas bonan:
     Espero kaj la konstantec’
     Konservas forton de junec’.
     Abio vi, abio vi instruon donas bonan: — (Paul Gottfried Christaller)