abruptus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
- Participe passé adjectivé de abrumpo.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | abruptus | abrupta | abruptum | abrupti | abruptae | abrupta |
| Vocatif | abrupte | abrupta | abruptum | abrupti | abruptae | abrupta |
| Accusatif | abruptum | abruptam | abruptum | abruptos | abruptas | abrupta |
| Génitif | abrupti | abruptae | abrupti | abruptorum | abruptarum | abruptorum |
| Datif | abrupto | abruptae | abrupto | abruptis | abruptis | abruptis |
| Ablatif | abrupto | abrupta | abrupto | abruptis | abruptis | abruptis |
abruptus /Prononciation ?/ masculin
- Abrupt, à pic, escarpé.
- natura locus iam ante praeceps recenti lapsu terrae in pedum mille admodum altitudinem abruptus erat, Live, Ab Urbe Condita, liber XXI
- L'endroit, déjà fort raide par lui-même, l'était devenu bien davantage par un éboulement de terre tout nouveau, qui avait formé un précipice d'environ mille pieds de profondeur.
- natura locus iam ante praeceps recenti lapsu terrae in pedum mille admodum altitudinem abruptus erat, Live, Ab Urbe Condita, liber XXI
- (En parlant du style) Brisé, coupé, haché.
- (En parlant du caractère) Roide, intraitable.
Mots dérivés dans d’autres langues
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (abruptus)