abstinent
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Français [modifier]
Étymologie
- (1170) Du latin abstinens.
Adjectif
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | abstinent /ap.sti.nɑ̃/ |
abstinents /ap.sti.nɑ̃/ |
| Féminin | abstinente /ap.sti.nɑ̃t/ |
abstinentes /ap.sti.nɑ̃t/ |
abstinent /ap.sti.nɑ̃/
- Qui est modéré dans le boire et le manger.
- Qui n’est plus alcoolique, qui a arrêté de boire de l’alcool.
Traductions
- catalan : abstinent (ca)
- espagnol : abstinente (es)
- franc-comtois : aibchtineint (*)
- occitan : abstinent (oc)
Références
- Tout ou partie de cet article est extrait du Dictionnaire de l’Académie française, huitième édition, 1932-1935 (abstinent), mais l’article a pu être modifié depuis.
Catalan [modifier]
Étymologie
- Du latin abstinens.
Adjectif
abstinent /Prononciation ?/ masculin et féminin identiques
Occitan [modifier]
Étymologie
- Du latin abstinens.
Adjectif
abstinent /as.ti.ˈnent/ masculin
Slovène [modifier]
Étymologie
- Du latin abstinens.
Nom commun
| Cas | Singulier | Duel | Pluriel |
|---|---|---|---|
| Nominatif | abstinent | abstinenta | abstinenti |
| Accusatif | abstinenta | abstinenta | abstinente |
| Génitif | abstinenta | abstinentov | abstinentov |
| Datif | abstinentu | abstinentoma | abstinentom |
| Instrumental | abstinentom | abstinentoma | abstinenti |
| Locatif | abstinentu | abstinentih | abstinentih |
abstinent /Prononciation ?/ masculin animé
- Abstinent (par rapport à l’alcool).