advocatus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
- Participe passé adjectivé, puis substantivé, de advoco (« appeler à soi, convoquer, faire venir »).
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | advocatus | advocata | advocatum | advocati | advocatae | advocata |
| Vocatif | advocate | advocata | advocatum | advocati | advocatae | advocata |
| Accusatif | advocatum | advocatam | advocatum | advocatos | advocatas | advocata |
| Génitif | advocati | advocatae | advocati | advocatorum | advocatarum | advocatorum |
| Datif | advocato | advocatae | advocato | advocatis | advocatis | advocatis |
| Ablatif | advocato | advocata | advocato | advocatis | advocatis | advocatis |
advocatus /Prononciation ?/ masculin
- Convoqué, invoqué, appelé comme conseil ou comme défenseur.
- non desiderat fortitudo advocatam iracundiam, Cicéron. Tusc. 4, 23
- le courage n'a pas besoin d'appeler la colère à son secours.
- non desiderat fortitudo advocatam iracundiam, Cicéron. Tusc. 4, 23
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | advocatus | advocatī |
| Vocatif | advocate | advocatī |
| Accusatif | advocatum | advocatōs |
| Génitif | advocatī | advocatōrum |
| Datif | advocatō | advocatīs |
| Ablatif | advocatō | advocatīs |
advocatus masculin
- Avocat, défenseur.
- (Figuré) Conseiller, moniteur, intendant.
Synonymes
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (advocatus)