aie

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher
Voir aussi Voir aussi : aïe, -aie

Sommaire

[modifier] Conventions internationales

Symbole

aie invariable

  1. (Linguistique) Code ISO 639-3 de l’amara.

Références Références

[modifier] Français

Forme de verbe

Conjugaison du verbe avoir
Subjonctif Présent que j’aie
qu’il/elle/on aie
Imparfait
Impératif Présent (2e personne du singulier)
aie

aie /ɛ/

  1. Première personne du singulier du subjonctif présent de avoir.
  2. Deuxième personne du singulier de l’impératif présent de avoir.

Prononciation Prononciation

[modifier] Mots ou locutions prononcés exactement comme « aie » Homophones


Voir aussi Voir aussi

Sur les autres projets Wikimédia :

[modifier] Finnois

Origine et histoire de « aie » Étymologie

Déverbal de aikoa.

Nom commun

Singulier Pluriel
Nominatif aie aikeet
Génitif aikeen aikeiden
aikeitten
Partitif aietta aikeita
Accusatif aie  [1]
aikeen  [2]
aikeet
Inessif aikeessa aikeissa
Illatif aikeeseen aikeisiin
aikeihin
Élatif aikeesta aikeista
Adessif aikeella aikeilla
Allatif aikeelle aikeille
Ablatif aikeelta aikeilta
Essif aikeena aikeina
Translatif aikeeksi aikeiksi
Abessif aikeetta aikeitta
Instructif aikein
Comitatif aikeine [3]
Distributif aikeittain
Prolatif aikeitse

aie /ˈɑi̯.eʔ/

  1. Visée, intention, dessein, but.

Synonymes

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues