ara

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher
Voir aussi Voir aussi : ARA, Ara, ára, ära, åra

Sommaire

[modifier] Français

Origine et histoire de « ara » Étymologie

(1558) Du tupi-guarani ara.

Nom commun

Singulier Pluriel
ara aras
/a.ʁa/
Ara macao

ara /a.ʁa/ masculin

  1. (Zoologie) Gros perroquet à longue queue dont le plumage est très coloré.

Traductions

Forme de verbe

Conjugaison du verbe arer
Indicatif Présent
Imparfait
Passé simple
il/elle/on ara
Futur simple

ara /a.ʁa/

  1. Troisième personne du singulier du passé simple du verbe arer.

Voir aussi Voir aussi

  • ara sur Wikipédia Article sur Wikipédia

Références Références

[modifier] Catalan

Origine et histoire de « ara » Étymologie

Du latin ad horam

Adverbe

ara /Prononciation ?/

  1. Maintenant.

Synonymes

Origine et histoire de « ara » Étymologie

Du latin ara

Nom commun

ara /Prononciation ?/ féminin

[modifier] Italien

Wiki letter w.svg

Origine et histoire de « ara » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

ara /Prononciation ?/ féminin

  1. Are.

[modifier] Latin

Origine et histoire de « ara » Étymologie

Le mot fait as en ombrien, d’une forme archaïque asa qui a subit un rhotacisme. Pour des explications détaillées sur le rhotacisme en latin, voyez « r » en latin..
De l’indo-européen commun *as [1] (« bruler »), l’ara est proprement le foyer → voir Vesta et vestalis. De ce radical dérivent aussi ārĕo (« être sec, être desséché »), aridus, ardeo, assus, area.
Voyez altar pour la légère différence entre ara et ce mot qui lui est presque synonyme.

Nom commun 1

Cas Singulier Pluriel
Nominatif ara arae
Vocatif ară arae
Accusatif arăm arās
Génitif arae arārŭm
Datif arae arīs
Ablatif arā arīs
Stockholm - Antikengalerie Opferszene.jpg

āra féminin

  1. (Religion) Autel (du foyer).
    • aram tangere (tenere).
      mettre la main sur l'autel (pour jurer).
    • pro aris et focis pugnare.
      combattre pour ses autels et ses foyers (pour ses biens les plus chers).
  2. Refuge, protection, asile, secours.
    • ad aram legum confugere, Cicéron.
      recourir à la protection des lois.
    • venias portus et ara tuis, Ovide.
      arrive, toi, le port et le refuge des tiens.
    • prima velut ara Vesuvius, Flor.
      le Vésuve fut leur premier asile.
  3. Pierre ou bucher funéraire.
    • ara sepulcri.
      bûcher (pour brûler les morts).
  4. Déterminant locatif pour indiquer une localité.
    • Ara Ubiorum.
      l'Autel des Ubiens (= Bonn, ville de Germanie).
    • Arae Alexandri.
      les Autels d'Alexandrie (ville de la Cilicie).
    • Arae Flaviae.
      les Autels Flaviens (ville de Rhétie).

Synonymes

Nom commun 2

Cas Singulier Pluriel
Nominatif ara arae
Vocatif ară arae
Accusatif arăm arās
Génitif arae arārŭm
Datif arae arīs
Ablatif arā arīs

ăra féminin

  1. Variante de hara : porcherie, poulailler.

Références Références

[modifier] Occitan

Origine et histoire de « ara » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Adverbe

ara /Prononciation ?/

  1. Maintenant, à présent.

Conjonction

ara /Prononciation ?/

  1. Or.

[modifier] Papiamento

Origine et histoire de « ara » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Verbe

ara /Prononciation ?/

  1. (Agriculture) Labourer.

Synonymes

[modifier] Sinaugoro

Origine et histoire de « ara » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

ara /Prononciation ?/

  1. Nom.

Références Références

Gerhard Tauberschmidt, dictionnaire sinaugoro en ligne, SIL Papouasie-Nouvelle Guinée.

[modifier] Slovène

Origine et histoire de « ara » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

Cas Singulier Duel Pluriel
Nominatif ara ari are
Accusatif aro ari are
Génitif are ar ar
Datif ari arama aram
Instrumental aro arama arami
Locatif ari arah arah

ara /Prononciation ?/ féminin

  1. (Zoologie) Ara.

Forme de nom commun

ara /Prononciation ?/ masculin inanimé

  1. Génitif singulier de ar.
  2. Nominatif duel de ar.
  3. Accusatif duel de ar.

[modifier] Tchèque

Origine et histoire de « ara » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif ara arové
Vocatif aro arové
Accusatif aru ary
Génitif ary arů
Locatif arovi arech
Datif arovi arům
Instrumental arou ary

ara /Prononciation ?/ masculin animé

  1. Ara.
    • Arové jsou velcí papoušci s dlouhými ocasy, dlouhými úzkými křídly a jasně zbarveným opeřením obývající zejména tropické deštné lesy na území Střední a Jižní Ameriky.

Voir aussi Voir aussi

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues