arcanum
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Anglais
Étymologie
- Du latin arcanum.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| arcanum /Prononciation ?/ |
arcana /Prononciation ?/ |
arcanum /Prononciation ?/
Note
- Le mot est plus commun au pluriel.
Voir aussi
- arcanum sur Wikipédia (en anglais)

[modifier] Latin
Étymologie
- Neutre substantivé de arcanus (« caché »).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | arcanum | arcana |
| Vocatif | arcanum | arcana |
| Accusatif | arcanum | arcana |
| Génitif | arcanī | arcanōrum |
| Datif | arcanō | arcanīs |
| Ablatif | arcanō | arcanīs |
arcanum /Prononciation ?/ neutre
- Arcane, secret.
- Romanorum primus Cn. Pompeius Iudaeos domuit templumque iure victoriae ingressus est: inde vulgatum nulla intus deum effigie vacuam sedem et inania arcana. Muri Hierosolymorum diruti, delubrum mansit. — (Tacite, Historiae, V, 9)
- Pompée fut le premier Romain qui dompta les Juifs ; il entra dans le temple par le droit de la victoire : c'est alors qu'on apprit que l'image d'aucune divinité ne remplissait le vide de ces lieux, et que cette mystérieuse enceinte ne cachait rien. Les murs de Jérusalem furent rasés ; le temple resta debout.
- Romanorum primus Cn. Pompeius Iudaeos domuit templumque iure victoriae ingressus est: inde vulgatum nulla intus deum effigie vacuam sedem et inania arcana. Muri Hierosolymorum diruti, delubrum mansit. — (Tacite, Historiae, V, 9)
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (arcanum)