armatura
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Français
Forme de verbe
| Conjugaison du verbe armaturer | ||
|---|---|---|
| Indicatif | ||
| Passé simple | ||
| il/elle/on armatura | ||
armatura /aʁ.ma.ty.ʁa/
- Troisième personne du singulier du passé simple du verbe armaturer.
[modifier] Italien
Étymologie
- Du latin armatura.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| armatura /ar.ma.ˈtu.ra/ |
armature /ar.ma.ˈtu.re/ |
armatura /ar.ma.ˈtu.ra/ féminin
- Armure.
- (Militaire) armatura a piastre — armure de plaques.
- (Textile) armatura tela — armure toile.
- Armature.
- (Construction) armatura metallica — armature métallique.
- (Construction) armature del calcestruzzo armato — armature du béton armé.
- (Musique) armatura di chiave — armature de la clef.
- (Électricité) Composant produisant l’énergie électrique dans une machine électromécanique.
[modifier] Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | armatura | armaturae |
| Vocatif | armatură | armaturae |
| Accusatif | armaturăm | armaturās |
| Génitif | armaturae | armaturārŭm |
| Datif | armaturae | armaturīs |
| Ablatif | armaturā | armaturīs |
armatura /Prononciation ?/ féminin
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (armatura)