audiens

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Latin

Origine et histoire de « audiens » Étymologie

Participe présent adjectivé et substantivé de audio (« ouïr »).

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif audiens audiens audiens audientēs audientēs audientia
Vocatif audiens audiens audiens audientēs audientēs audientia
Accusatif audientem audientem audiens audientēs audientēs audientia
Génitif audientis audientis audientis audientium audientium audientium
Datif audientī audientī audientī audientibus audientibus audientibus
Ablatif audientī audientī audientī audientibus audientibus audientibus

audiens /Prononciation ?/

  1. Obéissant : celui qui écoute ce qu'on lui dit.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif audiens audientēs
Vocatif audiens audientēs
Accusatif audientĕm audientēs
Génitif audientĭs audientiŭm
Datif audientī audientĭbŭs
Ablatif audientĕ audientĭbŭs

audiens /Prononciation ?/ masculin et féminin identiques

  1. Auditeur.

Forme de verbe

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif audiens audiens audiens audientēs audientēs audientia
Vocatif audiens audiens audiens audientēs audientēs audientia
Accusatif audientem audientem audiens audientēs audientēs audientia
Génitif audientis audientis audientis audientium audientium audientium
Datif audientī audientī audientī audientibus audientibus audientibus
Ablatif audientī audientī audientī audientibus audientibus audientibus

audiens /Prononciation ?/

  1. Participe présent de audio.

Références Références

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues