autumnus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- Autumnus ou auctumnus (l’orthographe n'est pas certaine) était d'abord un nom de divinité, comme Vertumnus, Portumnus, Flora, Aurora. La désinence est celle d'un participe moyen.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | autumnus | autumna | autumnum | autumni | autumnae | autumna |
| Vocatif | autumne | autumna | autumnum | autumni | autumnae | autumna |
| Accusatif | autumnum | autumnam | autumnum | autumnos | autumnas | autumna |
| Génitif | autumni | autumnae | autumni | autumnorum | autumnarum | autumnorum |
| Datif | autumno | autumnae | autumno | autumnis | autumnis | autumnis |
| Ablatif | autumno | autumna | autumno | autumnis | autumnis | autumnis |
autumnus /au'tum.nus/
Synonymes
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | autumnus | autumnī |
| Vocatif | autumne | autumnī |
| Accusatif | autumnum | autumnōs |
| Génitif | autumnī | autumnōrum |
| Datif | autumnō | autumnīs |
| Ablatif | autumnō | autumnīs |
autumnus masculin
Variantes
Vocabulaire apparenté par le sens
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (autumnus)
- Pour l'étymologie : Michel Bréal et Anatole Bailly, Dictionnaire étymologique latin, Hachette, Paris, 1885, en ligne