barba
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Français [modifier]
Forme de verbe
| Conjugaison du verbe barber | ||
|---|---|---|
| Indicatif | ||
| Passé simple | ||
| il/elle/on barba | ||
barba /baʁ.ba/
- Troisième personne du singulier du passé simple du verbe barber.
Anagrammes
Catalan [modifier]
Étymologie
- Du latin barba.
Nom commun
barba /Prononciation ?/ féminin
Corse [modifier]
Étymologie
- Du latin barba.
Nom commun
barba /ˈbar.ba/ féminin
Espagnol [modifier]
Étymologie
- Du latin barba.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| barba /'baɾ.ba/ |
barbas /'baɾ.bas/ |
barba féminin
Voir aussi
- barba sur Wikipédia (en espagnol)

Espéranto [modifier]
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | barba /ˈbar.ba/ |
barbaj /ˈbar.baj/ |
| Accusatif | barban /ˈbar.ban/ |
barbajn /ˈbar.bajn/ |
barba /ˈbar.ba/
Ido [modifier]
Étymologie
Adjectif
barba /ˈbar.ba/
Italien [modifier]
Étymologie
- Du latin barba.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| barba /ˈbar.ba/ |
barbe /ˈbar.be/ |
barba /ˈbar.ba/ féminin
Voir aussi
- barba sur Wikipédia (en italien)

Latin [modifier]
Étymologie
- De l’indo-européen commun *bʰardʰeh₂- [1] (« barbe ») dont sont aussi issus, pour les langues germaniques, l’anglais beard, l’allemand Bart, pour les langues slaves où le « r » du radical a subi une métathèse, le tchèque brada, le bulgare брада, brada, le russe борода, barada, pour les langues baltes, le lituanien barzda.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | barbă | barbae |
| Vocatif | barbă | barbae |
| Accusatif | barbăm | barbās |
| Génitif | barbae | barbārŭm |
| Datif | barbae | barbīs |
| Ablatif | barbā | barbīs |
barba /ˈbar.ba/ féminin
- Barbe de l’homme ou des animaux comme le bouc.
- barbam vellere alicui, Hor. S. 1 : tirer la barbe à quelqu’un > insulter quelqu’un.
- barbam sapientem pascere, Horace : entretenir une barbe de philosophe, étudier la philosophie stoïcienne, faire profession de philosophe.
- aurea barba, Cicéron : barbe d'or (qu'on mettait aux statues des dieux).
- licet auream barbam habeas, Petr. : bien que tu sois dieu.
- barbam demittere (promittere, submittere) : laisser croître sa barbe.
- barbam tondere (abradere, recidere, resecare, ponere) : couper la barbe.
- Duvet des plantes.
- barba Jovis, Pline : joubarbe argentée.
Synonymes
Dérivés
- barbātōrĭa, action de se faire la barbe pour la première fois.
- barbātŭlus, au poil follet, à la barbe naissante.
- barbātus, barbu - vieux, d'un âge mûr - couvert de duvet.
- barbesco ou barbĭo, commencer à avoir de la barbe, avoir une barbe naissante.
- barbĭgĕr, barbu.
- barbĭtĭum, barbe.
- barbŭla, petite barbe - duvet.
- barbus, barbeau (poisson d'eau douce).
- imberbis, imberbus, imberbe
Mots dérivés dans d’autres langues
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (barba)
- [1] Pokorny *bhardha
Occitan [modifier]
Étymologie
- Du latin barba.
Nom commun
barba /ˈbaɾbo/ féminin
Vocabulaire apparenté par le sens
Papiamento [modifier]
Étymologie
- Du latin barba.
Nom commun
barba /Prononciation ?/ féminin
Portugais [modifier]
Étymologie
- Du latin barba.
Nom commun
barba /Prononciation ?/ féminin
Synonymes
Romanche [modifier]
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun 1
barba /Prononciation ?/ féminin
Dérivés
- barbet (vallader), (puter)
- barbin (vallader), (puter)
- barbisch (vallader), (puter)
- barbitsch (vallader), (puter)
- barbü (vallader)
- barbieu (puter)
- barbatschü (vallader)
- barbatschieu (puter)
Nom commun 2
barba /Prononciation ?/ masculin
- (Famille) Oncle.
Note
Forme et orthographe des dialectes puter et vallader.
Références
- Oscar Peer, Dicziunari rumantsch ladin-tudais-ch, Coire, Lia Rumantscha, 1962.
Sicilien [modifier]
Étymologie
- Du latin barba.
Nom commun
barba /Prononciation ?/ féminin (pluriel : barbi)
Variantes orthographiques
Sranan [modifier]
Étymologie
- Du latin barba.
Nom commun
barba /Prononciation ?/
Catégories :
- français
- Formes de verbes en français
- catalan
- Mots en catalan issus d’un mot en latin
- Noms communs en catalan
- corse
- Mots en corse issus d’un mot en latin
- Noms communs en corse
- espagnol
- Mots en espagnol issus d’un mot en latin
- Noms communs en espagnol
- espéranto
- Adjectifs en espéranto
- ido
- Adjectifs en ido
- italien
- Mots en italien issus d’un mot en latin
- Noms communs en italien
- latin
- Mots en latin issus d’un mot en indo-européen commun
- Noms communs en latin
- occitan
- Mots en occitan issus d’un mot en latin
- Noms communs en occitan
- Lexique en occitan de l’anatomie
- papiamento
- Mots en papiamento issus d’un mot en latin
- Noms communs en papiamento
- portugais
- Mots en portugais issus d’un mot en latin
- Noms communs en portugais
- romanche
- Noms communs en romanche
- Lexique en romanche de la famille
- sicilien
- Mots en sicilien issus d’un mot en latin
- Noms communs en sicilien
- sranan
- Mots en sranan issus d’un mot en latin
- Noms communs en sranan