binominis
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | binominis | binominis | binomine | binomines | binomines | binominia |
| Vocatif | binominis | binominis | binomine | binomines | binomines | binominia |
| Accusatif | binominem | binominem | binomine | binomines | binomines | binominia |
| Génitif | binominis | binominis | binominis | binominium | binominium | binominium |
| Datif | binomini | binomini | binomini | binominibus | binominibus | binominibus |
| Ablatif | binomini | binomini | binomini | binominibus | binominibus | binominibus |
binōminis /Prononciation ?/
- Binominal, qui a deux noms.
- binominis, cui geminum est nomen, ut Numa Pompilius, Tullus Hostilius. — (Festus)
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (binominis)