binomio

Basque

Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Nom commun

Déclinaison Nom inanimé Cas Indéfini Singulier Pluriel Absolutif binomio binomioa binomioak Ergatif binomiok binomioak binomioek Datif binomiori binomioari binomioei Génitif binomioren binomioaren binomioen Comitatif binomiorekin binomioarekin binomioekin Bénéfactif binomiorentzat binomioarentzat binomioentzat Causatif binomiorengatik binomioarengatik binomioengatik Instrumental binomioz binomioaz binomioez Inessif binomiotan binomioan binomioetan Locatif binomiotako binomioko binomioetako Allatif binomiotara binomiora binomioetara Terminatif binomiotaraino binomioraino binomioetaraino Directif binomiotarantz binomiorantz binomioetarantz Destinatif binomiotarako binomiorako binomioetarako Ablatif binomiotatik binomiotik binomioetatik Partitif binomiorik — — Prolatif binomiotzat — —

binomio /Prononciation ?/

1. (Algébre) Binôme.

Ido

Étymologie

mot composé de binomi- et -o « substantif »

Nom commun

binomio

1. Binôme.

Prononciation

• /bi.ˈnɔ.mjɔ/

Italien

Étymologie

(Adjectif) Du latin binominis.

(Nom commun) : Du latin binomium, dérivé du grec ancien ἐκ δύο ὀνομάτων (« qui a deux noms »).

Adjectif

	Singulier	Pluriel
Masculin	binomio /bi.ˈnɔ.mjo/	binomi /bi.ˈnɔ.mi/
Féminin	binomia /bi.ˈnɔ.mja/	binomie /bi.ˈnɔ.mje/

binomio masculin

1. Binominal.
   • nomenclatura binomia — nomenclature binominale.

Nom commun

Singulier	Pluriel
binomio /bi.ˈnɔ.mjo/	binomi /bi.ˈnɔ.mi/

binomio masculin

1. (Mathématiques) Binôme.
   • binomio é la somma algebrica di due monomi — un binôme est la somme de deux monômes.
2. Duo, combinaison.
   • Simon and Garfunkel, un popolare binomio folk rock en 1960 — Simon and Garfunkel, un duo populaire du folk rock en 1960.
   • sole e mare: il binomio perfetto per una buona vacanza — soleil et mer : la combinaison parfaite pour de bonnes vacances