blunt
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Anglais
Étymologie
- Du vieux norrois blundra.
Adjectif
| Nature | Forme |
|---|---|
| Positif | blunt /Prononciation ?/ |
| Comparatif | blunter /Prononciation ?/ |
| Superlatif | bluntest /Prononciation ?/ |
blunt /blʌnt/
- Abrupt.
- Brut, cru, grossier, rustique.
- Mousse, émoussé, contondant, sourd, terne, éteint, obtus, engourdi, doux, mat.
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| blunt /blʌnt/ |
blunts /blʌnts/ |
blunt /blʌnt/
Synonymes
Verbe
| Temps | Forme |
|---|---|
| Infinitif | to blunt /blʌnt/ |
| Présent simple, 3e pers. sing. |
blunts /blʌnts/ |
| Prétérit | blunted /blʌnt.ɪd/ |
| Participe passé | blunted /blʌnt.ɪd/ |
| Participe présent | blunting /blʌntɪŋ/ |
| voir conjugaison anglaise | |
to blunt /blʌnt/