bragard
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Français
Étymologie
Nom commun
| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| bragard | bragards |
| /bʁa.ɡaʁ/ | |
bragard /bʁa.ɡaʁ/ masculin
- (Vieilli) Personne élégante et fière.
- (Par extension) Vantard.
Variantes orthographiques
Mots dérivés dans d’autres langues
- anglais : braggart
Adjectif
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | bragard /bʁa.ɡaʁ/ |
bragards /bʁa.ɡaʁ/ |
| Féminin | bragarde /bʁa.ɡaʁd/ |
bragardes /bʁa.ɡaʁd/ |
bragard /Prononciation ?/ masculin
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | bragard /Prononciation ?/ |
bragards /Prononciation ?/ |
| Féminin | bragarde /Prononciation ?/ |
bragardes /Prononciation ?/ |
- Relatif à Saint-Dizier, commune française située dans le département de la Haute-Marne.
Prononciation
[modifier]
Homophones
Références
- Jean Nicot, Thresor de la langue françoyse, 1606 (bragard)
- TLFi, Le Trésor de la langue française informatisé (1971-1994) (bragard)
- Cette page utilise des renseignements venant du site habitants.fr.