caecus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Latin

Origine et histoire de « caecus » Étymologie

Apparenté au grec ancien σκιά, skiá (« ombre »)  [1] ou de l’indo-européen commun *kai-ko [2] (« borgne »), composé dont la première partie est apparentée à cae-lebs (« célibataire ») et au grec ancien καικίας, kaikías (« vent du nord »).

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif caecus caeca caecum caeci caecae caeca
Vocatif caece caeca caecum caeci caecae caeca
Accusatif caecum caecam caecum caecos caecas caeca
Génitif caeci caecae caeci caecorum caecarum caecorum
Datif caeco caecae caeco caecis caecis caecis
Ablatif caeco caeca caeco caecis caecis caecis

caecus /ˈkae̯.kus/

  1. Aveugle.

Dérivés

Références Références

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues