cantus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- De cano (« chanter »).
Nom commun 1
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | cantŭs | cantūs |
| Vocatif | cantŭs | cantūs |
| Accusatif | cantŭm | cantūs |
| Génitif | cantūs | cantŭŭm |
| Datif | cantūi ou cantū |
cantĭbŭs |
| Ablatif | cantū | cantĭbŭs |
cantus masculin
- (Musique) Chant de l'homme et des oiseaux.
- cantus vocis juvat sociatā nervorum concordiā, Quint. 5, 10, 124
Synonymes
Apparentés étymologiques
Nom commun 2
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | cantus | cantī |
| Vocatif | cante | cantī |
| Accusatif | cantum | cantōs |
| Génitif | cantī | cantōrum |
| Datif | cantō | cantīs |
| Ablatif | cantō | cantīs |
cantus masculin
- Variante de canthus.
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | cantus | canta | cantum | canti | cantae | canta |
| Vocatif | cante | canta | cantum | canti | cantae | canta |
| Accusatif | cantum | cantam | cantum | cantos | cantas | canta |
| Génitif | canti | cantae | canti | cantorum | cantarum | cantorum |
| Datif | canto | cantae | canto | cantis | cantis | cantis |
| Ablatif | canto | canta | canto | cantis | cantis | cantis |
cantus /Prononciation ?/
- Participe passé et passif de cano.
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (cantus)