carbo
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Français
Étymologie
- Début de carbonara.
Adjectif
carbo /kaʁ.bo/ masculin et féminin identiques
- (Cuisine) Carbonara.
- Et je vous le dis, ce n'est pas à Koh Lanta qu'ils vont pouvoir se régaler avec des spaghetti carbo! — (site bibica.canalblog.com)
Nom commun
carbo /kaʁ.bo/ féminin ou masculin (l’usage hésite)
- (Cuisine) Carbonara.
- Des pâtes ..des lardons..une suggestion autre qu'une carbo? — (site forum.aufeminin.com (accent circonflexe ajouté))
Anagrammes
[modifier] Latin
Étymologie
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | carbo | carbonēs |
| Vocatif | carbo | carbonēs |
| Accusatif | carbonem | carbonēs |
| Génitif | carbonis | carbonum |
| Datif | carbonī | carbonibus |
| Ablatif | carbonē | carbonibus |
carbo /Prononciation ?/ masculin
- Charbon, braise.
- et haec quidem genera vindemiis tantum fiunt; quo libeat vero tempore ex aqua hordeoque bilibres offae ferventi foco vel fictili patina torrentur cinere et carbone, usque dum rubeant. — (Pline, Naturalis Historia, XVIII, 26)
- Mais, à la saison qu'on veut, on fait du levain d'orge et d'eau : on en forme des gâteaux du poids de deux livres; on les cuit sur le foyer très chaud, ou dans un plat de terre sur la cendre et la braise, jusqu'à ce qu'ils soient roux.
- In hoc temporis intervallo res summa vitium agitur decretorio uvis sidere illo, quod caniculam appellavimus, unde carbunculare dicuntur ut quodam uredinis carbone exustae. — (Pline, Naturalis Historia, XVIII, 26)
- Cet intervalle de temps est capital pour la vigne; la constellation que nous avons nommée Canicule décide du sort des raisins. On dit alors que la vigne charbonne, brûlée par la maladie comme par un charbon.
- et haec quidem genera vindemiis tantum fiunt; quo libeat vero tempore ex aqua hordeoque bilibres offae ferventi foco vel fictili patina torrentur cinere et carbone, usque dum rubeant. — (Pline, Naturalis Historia, XVIII, 26)
- Charbon, comme marque rougee d'infamie ou de refus, par opposition au blanc de la craie qui servait à approuver.
- Charbon (maladie).
Dérivés
- carbonarius, de charbon, charbonnier
- carbonium, carbone
- carbonesco, se transformer en charbon
- carbunculatio, maladie du charbon
- carbunculo
- carbunculor
- carbunculosus
- carbunculus, petite braise, petit bout de charbon, tumeur, grès rouge
Mots dérivés dans d’autres langues
Voir aussi
- carbo sur Wikipédia (en latin)

Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (carbo)
- [1] Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (carbo)