caroticus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
- Du grec ancien καρωτικός, karôtikós (« soporifique »).
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | caroticus | carotica | caroticum | carotici | caroticae | carotica |
| Vocatif | carotice | carotica | caroticum | carotici | caroticae | carotica |
| Accusatif | caroticum | caroticam | caroticum | caroticos | caroticas | carotica |
| Génitif | carotici | caroticae | carotici | caroticorum | caroticarum | caroticorum |
| Datif | carotico | caroticae | carotico | caroticis | caroticis | caroticis |
| Ablatif | carotico | carotica | carotico | caroticis | caroticis | caroticis |
caroticus /Prononciation ?/
- (Anatomie) Carotide.
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (caroticus)
- Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (caroticus)