chronica
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
- Du grec ancien χρονικός, khronikos (« temporel »).
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | chronică | chronicae |
| Vocatif | chronică | chronicae |
| Accusatif | chronicăm | chronicās |
| Génitif | chronicae | chronicārŭm |
| Datif | chronicae | chronicīs |
| Ablatif | chronicā | chronicīs |
chronica /Prononciation ?/ féminin
Apparentés étymologiques
- chrŏnŏgrăphĭa (chronique, récit par ordre chronologique)
- chrŏnŏgrăphus (chroniqueur)
Mots dérivés dans d’autres langues
- anglais : chronicle
- catalan : crònica
- espagnol : crónica
- français : chronique
- italien : cronica, cronaca
- occitan : cronica
- tchèque : kronika
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (chronica)