chronicus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- Du grec ancien χρονικός, kronikós.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | chronicus | chronica | chronicum | chronici | chronicae | chronica |
| Vocatif | chronice | chronica | chronicum | chronici | chronicae | chronica |
| Accusatif | chronicum | chronicam | chronicum | chronicos | chronicas | chronica |
| Génitif | chronici | chronicae | chronici | chronicorum | chronicarum | chronicorum |
| Datif | chronico | chronicae | chronico | chronicis | chronicis | chronicis |
| Ablatif | chronico | chronica | chronico | chronicis | chronicis | chronicis |
chronicus /Prononciation ?/
Synonymes
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (chronicus)