citi
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Espéranto [modifier]
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Verbe
| Temps | Forme | Participe actif |
Participe passif |
|---|---|---|---|
| Présent | citas | citanta | citata |
| Passé | citis | citinta | citita |
| Futur | citos | citonta | citota |
| Conditionnel | citus | ||
| Impératif | citu |
citi /ˈt͡si.ti/
Roumain [modifier]
Étymologie
- vieux slave čitati
Verbe
| Formes du verbe | |
|---|---|
| Forme | Flexion |
| Infinitif | a citi |
| 1re personne du singulier Présent de l’indication |
citesc |
| 3e personne du singulier Présent du conjonctif |
să citească |
| Participe | citit |
| Conjugaison | groupe IV |
a citi /ˈʧi.tʲ/ (conjugaison)