concors
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | concors | concors | concors | concordēs | concordēs | concordia |
| Vocatif | concors | concors | concors | concordēs | concordēs | concordia |
| Accusatif | concordem | concordem | concors | concordēs | concordēs | concordia |
| Génitif | concordis | concordis | concordis | concordium | concordium | concordium |
| Datif | concordī | concordī | concordī | concordibus | concordibus | concordibus |
| Ablatif | concordī | concordī | concordī | concordibus | concordibus | concordibus |
concors /Prononciation ?/
- D’accord, concordant, en accord, uni, harmonieux.
Dérivés
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (concors)