conflictus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- Déverbal de confligo.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | conflictŭs | conflictūs |
| Vocatif | conflictŭs | conflictūs |
| Accusatif | conflictŭm | conflictūs |
| Génitif | conflictūs | conflictŭŭm |
| Datif | conflictūi ou conflictū |
conflictĭbŭs |
| Ablatif | conflictū | conflictĭbŭs |
conflictus /Prononciation ?/ masculin
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | conflictus | conflicta | conflictum | conflicti | conflictae | conflicta |
| Vocatif | conflicte | conflicta | conflictum | conflicti | conflictae | conflicta |
| Accusatif | conflictum | conflictam | conflictum | conflictos | conflictas | conflicta |
| Génitif | conflicti | conflictae | conflicti | conflictorum | conflictarum | conflictorum |
| Datif | conflicto | conflictae | conflicto | conflictis | conflictis | conflictis |
| Ablatif | conflicto | conflicta | conflicto | conflictis | conflictis | conflictis |
conflictus /Prononciation ?/
- Participe passé de confligo.
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (conflictus)