consolar

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

Catalan [modifier]

Origine et histoire de « consolar » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Verbe

consolar

  1. Consoler.

Espagnol [modifier]

Origine et histoire de « consolar » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Verbe

consolar /Prononciation ?/ 1er groupe (conjugaison)

  1. Consoler.

Portugais [modifier]

Origine et histoire de « consolar » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Verbe

consolar /Prononciation ?/ 1er groupe (conjugaison)

  1. Consoler.

Synonymes

Romanche [modifier]

Origine et histoire de « consolar » Étymologie

Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.

Verbe

consolar /Prononciation ?/

  1. Consoler.
Note

Forme et orthographe du dialecte surmiran.

Références Références

  • Gion Peder Thöni, Rumantsch - Surmeir. Grammatica per igl idiom surmiran, Coire, Lia Rumantscha, 1969.