contumax
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Français [modifier]
Étymologie
- Du latin contumax (« rebelle, orgueilleux »).
Nom commun
| Invariable |
|---|
| contumax /Prononciation ?/ |
contumax masculin et féminin identiques
- (Droit) Accusé qui se soustrait à la justice criminelle.
- (Par extension) Justiciable de la justice criminelle, condamné par contumace.
Synonymes
Références
Latin [modifier]
Étymologie
- Du radical indo-européen commun *tem- [1] qui est dans tem-no, con-temno (« mépriser »), contumelia (« abus »).
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | contumax | contumax | contumax | contumācēs | contumācēs | contumācia |
| Vocatif | contumax | contumax | contumax | contumācēs | contumācēs | contumācia |
| Accusatif | contumācem | contumācem | contumax | contumācēs | contumācēs | contumācia |
| Génitif | contumācis | contumācis | contumācis | contumācium | contumācium | contumācium |
| Datif | contumācī | contumācī | contumācī | contumācibus | contumācibus | contumācibus |
| Ablatif | contumācī | contumācī | contumācī | contumācibus | contumācibus | contumācibus |
contumax /Prononciation ?/ (comparatif : contumacior)
- Insolent.
- quis contumacior? quis inhumanior? quis superbior? Cicéron, Verr. 2, 2, 78
- Obstiné.
- (Droit) Contumax, rebelle.
- contumax est, qui … litteris evocatus, praesentiam, sui facere contemnet, Dig. 42, 1, 53
Dérivés
- contumacia, obstination, orgueil
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (contumax)
- [1] Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (contumax)