criticus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Latin

Origine et histoire de « criticus » Étymologie

Du grec ancien κριτικός, kritikos.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif criticus critica criticum critici criticae critica
Vocatif critice critica criticum critici criticae critica
Accusatif criticum criticam criticum criticos criticas critica
Génitif critici criticae critici criticorum criticarum criticorum
Datif critico criticae critico criticis criticis criticis
Ablatif critico critica critico criticis criticis criticis

criticus /Prononciation ?/

  1. Critique, de crise.

Apparentés étymologiques

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif criticus criticī
Vocatif critice criticī
Accusatif criticum criticōs
Génitif criticī criticōrum
Datif criticō criticīs
Ablatif criticō criticīs

criticus /Prononciation ?/ masculin

  1. Critique, juge des ouvrages de l'esprit.

Références Références

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues