discors
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- De cor, cordis (« cœur, intelligence ») avec le préfixe dis-.
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | discors | discors | discors | discordēs | discordēs | discordia |
| Vocatif | discors | discors | discors | discordēs | discordēs | discordia |
| Accusatif | discordem | discordem | discors | discordēs | discordēs | discordia |
| Génitif | discordis | discordis | discordis | discordium | discordium | discordium |
| Datif | discordī | discordī | discordī | discordibus | discordibus | discordibus |
| Ablatif | discordī | discordī | discordī | discordibus | discordibus | discordibus |
discors /Prononciation ?/
- Discordant, en désaccord, en mauvaise entente.
Dérivés
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (discors)