dubitativus

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Latin

Origine et histoire de « dubitativus » Étymologie

Du radical du supin dubitatum de dubito (« douter ») avec le suffixe -ivus.

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif dubitativus dubitativa dubitativum dubitativi dubitativae dubitativa
Vocatif dubitative dubitativa dubitativum dubitativi dubitativae dubitativa
Accusatif dubitativum dubitativam dubitativum dubitativos dubitativas dubitativa
Génitif dubitativi dubitativae dubitativi dubitativorum dubitativarum dubitativorum
Datif dubitativo dubitativae dubitativo dubitativis dubitativis dubitativis
Ablatif dubitativo dubitativa dubitativo dubitativis dubitativis dubitativis

dubitātīvus /Prononciation ?/ masculin

  1. Douteux, qui exprime le doute.

Références Références

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils