duplex

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Français

Origine et histoire de « duplex » Étymologie

Du latin duplex (« double »).

Nom commun

Invariable
duplex
/dy.plɛks/

duplex /dy.plɛks/ masculin

  1. (Architecture) Appartement qui s’étend sur deux étages reliés par un escalier intérieur.
    • On a trouvé un beau duplex, pas trop cher.
  2. (Audiovisuel) Liaison ou transmission qui fonctionne simultanément dans les deux sens.

Apparentés étymologiques

Hyperonymes

Traductions

Références Références

[modifier] Latin

Origine et histoire de « duplex » Étymologie

De duo (« deux ») et plexus (« plié »).

Adjectif

Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif duplex duplex duplex duplicēs duplicēs duplicia
Vocatif duplex duplex duplex duplicēs duplicēs duplicia
Accusatif duplicem duplicem duplex duplicēs duplicēs duplicia
Génitif duplicis duplicis duplicis duplicium duplicium duplicium
Datif duplicī duplicī duplicī duplicibus duplicibus duplicibus
Ablatif duplicī duplicī duplicī duplicibus duplicibus duplicibus

duplex /Prononciation ?/

  1. Double, bifide, duplice.
  2. Qui parle un double langage, fourbe, rusé.

Apparentés étymologiques

Références Références

Outils personnels
Espaces de noms
Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues