edzino

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : navigation, rechercher

Espéranto[modifier | modifier le wikitexte]

Étymologie[modifier | modifier le wikitexte]

De edzo (« mari, époux ») avec le suffixe féminin -in-.

Nom commun[modifier | modifier le wikitexte]

Cas Singulier Pluriel
Nominatif edzino
/ed.ˈzi.no/
edzinoj
/ed.ˈzi.noj/
Accusatif edzinon
/ed.ˈzi.non/
edzinojn
/ed.ˈzi.nojn/

edzino /ed.ˈzi.no/

  1. Épouse, femme.
    • Amu edzinon plej kore, sed tenu ŝin bonmore.
    • Edzino pli elverŝas per funelo, ol edzo enverŝas per sitelo.
    • Edzo edzinon laŭdas, edzino edzon aplaŭdas.
    • Edzo kaj edzino estas nur unu.
    • Edzo kaj edzino -- ĉiela difino.
    • Elektu edzinon laŭ deveno kaj ne laŭ mieno.
    • Esti sub la ŝuo (de sia edzino).
    • Inter fremdaj ŝi estas edzino-anĝelo, kun la edzo ŝi estas demono kruela.
    • Kiu batas edzinon, tiu vundas sin mem.
    • Ne punu edzinon antaŭ infanaj okuloj, ne punu infanojn antaŭ fremduloj.
    • Per oreloj, ne per okuloj, edzinon elektu.
    • Se edzino ordonas, domo ordon ne konas.
    • Vi sekretos al edzino, ŝi sekretos al fratino, kaj tiel la sekreto promenados sen fino.

Dérivés[modifier | modifier le wikitexte]