epicoenus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
- Du grec ancien ἐπίκοινος, epíkoinos (« possédé en commun »).
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | epicoenus | epicoena | epicoenum | epicoeni | epicoenae | epicoena |
| Vocatif | epicoene | epicoena | epicoenum | epicoeni | epicoenae | epicoena |
| Accusatif | epicoenum | epicoenam | epicoenum | epicoenos | epicoenas | epicoena |
| Génitif | epicoeni | epicoenae | epicoeni | epicoenorum | epicoenarum | epicoenorum |
| Datif | epicoeno | epicoenae | epicoeno | epicoenis | epicoenis | epicoenis |
| Ablatif | epicoeno | epicoena | epicoeno | epicoenis | epicoenis | epicoenis |
epicoenus /Prononciation ?/
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (epicoenus)