equitatus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
Nom commun 1
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | equitatus | equitatūs |
| Vocatif | equitatus | equitatūs |
| Accusatif | equitatum | equitatūs |
| Génitif | equitatūs | equitatuum |
| Datif | equitatūi ou equitatū |
equitatibus |
| Ablatif | equitatū | equitatibus |
equitatus /Prononciation ?/ masculin
Synonymes
Nom commun 2
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | equitatus | equitatūs |
| Vocatif | equitatus | equitatūs |
| Accusatif | equitatum | equitatūs |
| Génitif | equitatūs | equitatuum |
| Datif | equitatūi ou equitatū |
equitatibus |
| Ablatif | equitatū | equitatibus |
equitatus /Prononciation ?/ masculin
- Rut, action d'être en chaleur.
Forme de verbe
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | equitatus | equitata | equitatum | equitati | equitatae | equitata |
| Vocatif | equitate | equitata | equitatum | equitati | equitatae | equitata |
| Accusatif | equitatum | equitatam | equitatum | equitatos | equitatas | equitata |
| Génitif | equitati | equitatae | equitati | equitatorum | equitatarum | equitatorum |
| Datif | equitato | equitatae | equitato | equitatis | equitatis | equitatis |
| Ablatif | equitato | equitata | equitato | equitatis | equitatis | equitatis |
equitatus /Prononciation ?/
- Participe passé de equito.
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (equitatus)