falto

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

Espéranto [modifier]

Origine et histoire de « falto » Étymologie

De l’allemand Falte.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif falto
/ˈfal.to/
faltoj
/ˈfal.toj/
Accusatif falton
/ˈfal.ton/
faltojn
/ˈfal.tojn/

falto /ˈfal.to/

  1. Ride.
    • Ŝi estas juna kaj pro tio ne havas faltojn.
    • La haŭto sub liaj okuloj pendas falte.
    • Maljuneco faltis ŝian belan vizaĝon.
    • Vi aspektas tre bone malgraŭ la faltiĝinta frunto.
    • La ĥirurgoj senfaltigis ŝian vizaĝon.

Voir aussi Voir aussi

  • Falto sur Wikipédia (en espéranto) Article sur Wikipédia