frater

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

Français [modifier]

Origine et histoire de « frater » Étymologie

Du latin frater (« frère »).

Nom commun

Singulier Pluriel
frater fraters
/fʁa.tɛʁ/

frater /fʁa.tɛʁ/ masculin

  1. (Vieilli) Garçon chirurgien.
    • …il s’assit et livra sa tête au pauvre frater, qui commença l’opération pour laquelle il avait été mandé. (Alexandre Dumas, Othon l’archer, 1839)
  2. (Vieilli) Religieux qui n’est pas prêtre et qui est occupé aux emplois domestiques dans un monastère.

Mots composés des mêmes lettres que « frater » Anagrammes

Voir aussi Voir aussi

Références Références

Latin [modifier]

Origine et histoire de « frater » Étymologie

De l’indo-européen commun *bʰréh₂tēr.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif frater fratrēs
Vocatif frater fratrēs
Accusatif fratrem fratrēs
Génitif fratris fratrum
Datif fratrī fratribus
Ablatif fratrē fratribus
Capitoline she-wolf Musei Capitolini MC1181.jpg

frater masculin (équivalent féminin : soror) 3e déclinaison, faux parisyllabique

  1. Frère.
    • frater mi, salve.
      salut mon frère.
    • To. Hic ejus geminus est frater.
      Do. Hiccine'st?
      To. Ac geminissimus.
      Do. Di deaeque et te et geminum fratrem excrucient.
      (Plaute. Pers. 5, 2, 49)
    1. (Collectivement) Frère ou sœur, membre de la fratrie → voir ἀδελφός en grec ancien.
      • Lucius et Titia fratres emancipati a patre. (Dig. 10, 2, 38)
      • fratrum incestus, amor. (Tac. A. 12, 4)
  2. Ami, confrère.
    • Fratres Arvales. → voir arvalis.
    • quam copiose laudatur Apronius a Timarchide… Volo, mi frater, fraterculo tuo credas: consorti quidem in lucris atque in furtis, gemino et simillimo nequitia, improbitate, audacia. (Cicéron, Verr. 2, 3, 66)
    • crudeles gaudent in tristi funere fratrum. (Lucr. 3, 70)
  3. Amant, frère de cœur.
    • nisi intercederent mihi inimicitiae cum istius mulieris viro: fratre volui dicere: semper hic erro. (Cicéron. Cael. 13, 32)
  4. (Politique) Titre honorifique donné aux alliés (→ voir fraternitas).
    • Aedui, fratres consanguineique saepenumero a senatu appellati. (César. B. G. 1, 32, 2)
    1. Titre pris par le roi parthe.
      • Frater Solis et Lunae.
        Frère du Soleil et de la Lune.

Dérivés

Mots dérivés dans d’autres langues

Voir aussi Voir aussi

  • frater sur Wikipédia (en latin) Article sur Wikipédia

Références Références

  • Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (frater)
  • Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Clarendon Press, Oxford, 1879 (frater)

Néerlandais [modifier]

Origine et histoire de « frater » Étymologie

Du latin frater (« frère »).

Nom commun

frater

  1. Frère.

Synonymes