fronta

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Aller à : Navigation, rechercher

Sommaire

[modifier] Slovène

Origine et histoire de « fronta » Étymologie

De l’allemand Front.

Nom commun

Cas Singulier Duel Pluriel
Nominatif fronta fronti fronte
Accusatif fronto fronti fronte
Génitif fronte front front
Datif fronti frontama frontam
Instrumental fronto frontama frontami
Locatif fronti frontah frontah

fronta /Prononciation ?/ féminin

  1. Front, devant.

[modifier] Tchèque

Origine et histoire de « fronta » Étymologie

De l’allemand Front.

Nom commun

Cas Singulier Pluriel
Nominatif fronta fronty
Vocatif fronto fronty
Accusatif frontu fronty
Génitif fronty front
Locatif frontě frontách
Datif frontě frontám
Instrumental frontou frontami

fronta /frɔnta/ féminin

  1. (Militaire) Front.
    • Vojáci na frontě trpěli nedostatečným zásobováním potravinami.
  2. (Politique) Front, organisation qui fait front pour une cause.
    • Národní fronta.
      Front national.
  3. (Météorologie) Front.
    • studená fronta.
      un fond froid.
  4. Queue, attroupement de gens.
    • V obchodě byla neskutečná fronta.
  5. (Informatique) Queue.
    • Fronta používaná v operačních systémech pro meziprocesovou komunikaci je také názývána roura (angl. pipe).

Dérivés

Voir aussi Voir aussi

  • fronta sur Wikipédia (en tchèque) Article sur Wikipédia

Références Références

Outils personnels
Espaces de noms

Variantes
Actions
Navigation
Contribuer
Aide
Boîte à outils
Autres langues