futilis
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Latin [modifier]
Étymologie
- Avec le suffixe -ilis, de futis (« verseuse »), ef-futio (« verser, répandre »), apparenté à fundo (« verser, fondre »).
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | futilis | futilis | futile | futiles | futiles | futilia |
| Vocatif | futilis | futilis | futile | futiles | futiles | futilia |
| Accusatif | futilem | futilem | futile | futiles | futiles | futilia |
| Génitif | futilis | futilis | futilis | futilium | futilium | futilium |
| Datif | futili | futili | futili | futilibus | futilibus | futilibus |
| Ablatif | futili | futili | futili | futilibus | futilibus | futilibus |
futilis /Prononciation ?/
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (futilis)