genitiv
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
Slovène [modifier]
Étymologie
- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Nom commun
| Cas | Singulier | Duel | Pluriel |
|---|---|---|---|
| Nominatif | genitiv | genitiva | genitivi |
| Accusatif | genitiv | genitiva | genitive |
| Génitif | genitiva | genitivov | genitivov |
| Datif | genitivu | genitivoma | genitivom |
| Instrumental | genitivom | genitivoma | genitivi |
| Locatif | genitivu | genitivih | genitivih |
genitiv /Prononciation ?/ masculin inanimé
Synonymes
Tchèque [modifier]
Étymologie
- Du latin.
Nom commun
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | genitiv | genitivy |
| Vocatif | genitive | genitivy |
| Accusatif | genitiv | genitivy |
| Génitif | genitivu | genitivů |
| Locatif | genitivu | genitivech |
| Datif | genitivu | genitivům |
| Instrumental | genitivem | genitivy |
genitiv /Prononciation ?/ masculin