genitivus
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Latin
Étymologie
Adjectif
| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | genitivus | genitiva | genitivum | genitivi | genitivae | genitiva |
| Vocatif | genitive | genitiva | genitivum | genitivi | genitivae | genitiva |
| Accusatif | genitivum | genitivam | genitivum | genitivos | genitivas | genitiva |
| Génitif | genitivi | genitivae | genitivi | genitivorum | genitivarum | genitivorum |
| Datif | genitivo | genitivae | genitivo | genitivis | genitivis | genitivis |
| Ablatif | genitivo | genitiva | genitivo | genitivis | genitivis | genitivis |
gĕnĭtīvus /Prononciation ?/ masculin
- De naissance, de famille, natif, naturel.
Mots dérivés dans d’autres langues
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (genitivus)