humano
Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.
Sommaire |
[modifier] Espagnol
Étymologie
- Du latin humanus.
Adjectif
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | humano /u.'man.o/ |
humanos /u.'man.os/ |
| Féminin | humana /u.'man.a/ |
humanas /u.'man.as/ |
humano
Nom commun
humano masculin /u.ˈman.o/
[modifier] Interlingua
Étymologie
- Du latin humanus.
Nom commun
humano /hu.ˈma.no/
[modifier] Latin
Étymologie
- De humanus.
Verbe
humano, infinitif : humanare /Prononciation ?/ intransitif (conjugaison)
Note : Par convention, les verbes latins sont désignés par la 1re personne du singulier du présent de l’indicatif.
Références
- Félix Gaffiot, Dictionnaire latin français, Hachette, 1934 (humano)
[modifier] Portugais
Étymologie
- Du latin humanus.
Adjectif
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| Masculin | humano /Prononciation ?/ |
humanos /Prononciation ?/ |
| Féminin | humana /Prononciation ?/ |
humanas /Prononciation ?/ |
humano